(
lasy i leśnictwo), kompleksy leśne na kilku pasmach Gór Świętokrzyskich, na terenie Świętokrzyskiego Parku Narodowego i nadleśnictw: Daleszyce, Skarżysko, Zagnańsk, Kielce, Łagów, Przysucha, Suchedniów, zajmujące obszar ok. 53000 ha lasów porośniętych drzewostanami - w dużej mierze naturalnymi - przeważnie sosnowymi i jodłowymi z bukiem, dębem, świerkiem, lipą, cisem oraz rodzimym modrzewiem (polskim i europejskim). W okresie średniowiecza stanowiła własność biskupów krakowskich oraz rodziny Odrowążów (obejmowała wówczas, oprócz współcześnie zajmowanych terenów, obecne
Lasy Włoszczowsko-Opoczyńskie i Puszczę Iłżecką), upaństwowiona w 1789, mocno eksploatowana w okresie rozwoju hutnictwa w Staropolskim Okręgu Przemysłowym (2 poł. XIX w.), była rejonem zgrupowań partyzanckich i walk w okresie powstania styczniowego i podczas okupacji niemieckiej. Ponad 63% lasów jest pochodzenia naturalnego tworząc drzewostany z dużym udziałem jodły i buka, a także rodzimego modrzewia.
Sosna najczęściej wprowadzana była sztucznie - w miejsce zrębów zupełnych.

ŹRÓDŁO (AUTOR)
Krzysztof Okła