rekultywacja

(Gleboznawstwo leśne), systemowa działalność zmierzająca do przywrócenie pierwotnego wyglądu i właściwości glebom, środowisku i krajobrazom zniszczonym przez przemysł, zwłaszcza górniczo-hutniczy. Podstawowy zakres prac rekultywacyjnych to ukształtowanie rzeźby terenu, poprawa właściwości fizycznych i chemicznych gleby, uregulowanie stosunków wodnych, wzmacnianie skarp, zbudowanie dróg i infrastruktury gospodarczej, zadrzewienie, zakrzewienie i obsianie trawą. Obowiązek rekultywacji spoczywa na sprawcy zniszczeń. Określają to akty prawne: Ustawa z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz.U. z 2004 r. nr 121, poz. 1266 z późniejszymi zmianami), Ustawa z 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie (Dz.U. z 2007 r. nr 75, poz. 493).

ŹRÓDŁO (AUTOR)

Karczewska A., 2012. Ochrona gleb i rekultywacja terenów zdegradowanych. Wydawnictwo Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu. s. 390.

Publikacje powiązane tematycznie

Greszta J., Morawski S. 1972. Rekultywacja nieużytków poprzemysłowych. PWRiL Warszawa.
Karczewska A., 2012. Ochrona gleb i rekultywacja terenów zdegradowanych. Wydawnictwo Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu. s. 390.