Rozwiertek większy

Xyleborus monographus (Fabricius, 1792), chrząszcz z rodz. ryjkowcowate (Curculionidae). Wyraźny dymorfizm płciowy, samiec ok. 2 mm długości o lekko spłaszczonym przedpleczu w przedniej części z delikatnym wgłębieniem, a jego przedni brzeg jest wyciągnięty w dziubek. Na końcu pokryw na przypłaszczonym ścięciu pokryw cztery ząbki ułożone w prostokąt. Samica 3-3,5 mm w przedniej części przedplecze łuseczkowato pofałdowane. Na przypłaszczonym, opalizującym i owłosionym ścięciu pokryw cztery ząbki ułożone w prostokąt. Samce występują bardzo rzadko. Ksylofag.  Rozwija się w drewnie dębowym, sporadycznie bukowym, wiązowym i klonowym. Opada głównie dolną część pnia drzew obumierających i martwych, a także drzew świeżo ścięte, wywroty, złomy, świeże pniaki i gałęzie w koronch. W przypadku masowego pojawu, może atakować również żywe drzewa. Chrząszcz ambrozyjny odżywiający się grzybem, wprowadzanego do żerowiska przez samicę.  Rójka marzec – kwiecień i czerwiec – lipiec.  Często rozwija się partenogenetycznie. Samica draży chodnik wejściowy, a następnie drąży boczne chodniki lęgowe. Chodniki drążone są w poprzek pnia i leżą w jednej płaszczyźnie przeważnie w bielu, ale także w twardzieli sięgając do partii rdzeniowej. Zimuje chrząszcz w żerowisku. Szkodnik techniczny.

ŹRÓDŁO (AUTOR)

Autor: Hubert Jakoniuk

 

Publikacje powiązane tematycznie

Kolk A., Kinelski S., Starzyk, J. R. 1996. Atlas szkodliwych owadów leśnych. Multico Oficyna Wydawnicza