(inżynieria leśna, gruntoznawstwo), stosowanie fizycznych, fizykochemicznych i chemicznych metod wzmacniania i utrwalania gruntów dla celów budowlanych (Z. Wiłun. 1987). C. Kraszewski (2005) podaje definicje stabilizacji gruntów: proces wzmacniania inżynieryjnego gruntów w celach budowlanych, gdy właściwości gruntu stabilizowanego są uwzględnione w projekcie, a warstwa gruntu stabilizowanego stanowi element konstrukcyjny budowli (warstwy konstrukcyjne drogi - podbudowy).

ŹRÓDŁO (AUTOR)
Grzegorz Trzciński