żył w latach 1854-1928. Ornitolog, podróżnik, aktywny działacz na rzecz ochrony przyrody. W 1872 roku, po rozpoczęciu studiów zoologicznych na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim związał się z Gabinetem Zoologicznym w Warszawie, gdzie został asystentem Taczanowskiego. W roku 1875 przerwał studia i wyjechał w podróż do Peru i Ekwadoru, gdzie prowadził badania ornitologiczne. Po powrocie, w 1887 roku objął kierownictwo Muzeum Zoologicznego Branickich (od 1919 r. Państwowe Muzeum Zoologiczne). Był działaczem łowieckim, założycielem (1899) i redaktorem „Łowca Polskiego”. Od 1924 r. prowadził wykłady z łowiectwa na SGGW. Był również aktywnym działaczem ochrony przyrody. Działał przy międzynarodowym Komitecie Ochrony Ptaków i był inicjatorem powstania Międzynarodowego Towarzystwa Ochrony Żubra. W maju 1923 r. na Międzynarodowym Kongresie Ochrony Przyrody w Paryżu jako delegat Państwowej Komisji Ochrony Przyrody przedstawił polski projekt ratowania żubra, opierający się na doświadczeniach Ligi Ochrony Bizona Amerykańskiego. Od 1926 roku był członkiem Państwowej Rady Ochrony Przyrody.
ŹRÓDŁO (AUTOR)Autor: Dr Marek Maciantowicz