(historia i tradycja leśna), Szymkiewicz Dezadery,
leśnik, botanik, ekolog (1885-1948). Od 1925 profesor Politechniki Lwowskiej, kierownik Katedry Botaniki Ogólnej i Fizjologii Roślin. Założyciel pierwszych polskich stacji ekologicznych w Dublanach (1927) i Czemernem (1929). Po II wojnie światowej profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, współorganizator jego Wydziału Leśnego, kierownik Katedry Ekologii Roślin i Klimatologii. Od 1945 członek Polskiej Akademii Umiejętności i dyrektor Instytutu Badawczego
Leśnictwa w Warszawie. Pionier stosowania matematycznych metod w biologii, twórca pojęcia tzw. współczynnika pokrewieństwa rodzajowego, służącego do porównywania flory odległych regionów geograficznych. Prowadził pionierskie badania ekologiczne nad wpływem czynników klimatycznych na czynności fizjologiczne roślin, również badania statystyczne i biometryczne. Autor pierwszego polskiego podręcznika ekologii roślin (1932).

ŹRÓDŁO (AUTOR)
Mała encyklopedia leśna, 1980, praca zbiorowa, red. Molenda Tadeusz, PWN. (cytat)