(zoologia leśna,ptaki), (dawniej: sowa uszata, łac. Asio otus, ang. Long-eared Owl) ptak z rodziny Strigidae (puszczykowate), rzędu Strigiformes (sowy). Długość ciała 31-37 cm, rozpiętość skrzydeł 86-98 cm, masa ciała 200-435 g. Ubarwienie brunatnoszare, plamkowane brunatno i beżowo z wierzchu i kreskowane od spodu. Oczy pomarańczowe, a szlara rdzawa. Długie „uszy” z piór. W locie widoczne rdzawe plamy przy końcach skrzydeł. Brak wyraźnego dymorfizmu płciowego. W Polsce szeroko rozpowszechniony gatunek lęgowy. Zamieszkuje brzegi lasów, zadrzewienia śródpolne. Gniazdo zakłada na drzewach (zwykle zajmuje stare gniazdo wrony). W okresie IV-VII składa 3-5 jaj, które wysiaduje wyłącznie samica przez 25-30 dni. Wyprowadza 1-2 lęgi w roku. Gatunek osiadły. Pożywienie: drobne gryzonie, rzadziej małe ptaki. Liczebność w Polsce szacowana na 8000-25000 par. Gatunek objęty ochroną ścisłą i dodatkowym zakazem fotografowania, filmowania i obserwacji mogących powodować płoszenie lub niepokojenie.
ŹRÓDŁO (AUTOR)Dariusz Graszka - Petrykowski
Publikacje powiązane tematycznie
Aulak W., Rowiński P. 2010. Tablice biologiczne kręgowców. Wydawnictwo SGGW, Warszawa.
Cramp S. (red.) 1977-1994. The Birds of the Western Palearctic. T. I-IX. Oxford University Press, Oxford
Sikora A. i in. (red.) 2007. Atlas rozmieszczenia ptaków lęgowych Polski 1985-2004. Bogucki Wyd. Nauk., Poznań
Svensson L. 2012. Ptaki. Przewodnik Collinsa. Multico, Warszawa
Tomiałojć L., Stawarczyk S. 2003. Awifauna Polski. Rozmieszczenie, liczebność i zmiany. PTPP „pro Natura”, Wrocław