węgiel drzewny

(uboczne użytkowanie lasu), produkt rozkładu termicznego drewna (pirolizy), uzyskiwany w retortach (przemysłowych, polowych), dawniej w mielerzach. W retortach przemysłowych, w wyniku pirolizy otrzymuje się, obok węgla drzewnego jeszcze inne produkty (płynne lub gazowe), o znaczeniu użytkowym. W retortach polowych głównym (i najczęściej jedynym) produktem zwęglania drewna jest węgiel drzewny. W wysokich temperaturach uzyskuje się wartościowy węgiel drzewny, o dużej zawartości chemicznie czystego wegla (C) - od ok. 55 do ponad 98%. Węgiel drzewny jest kruchy, łamliwy, porowaty, o gęstości 0,2 - 0,5 g/cm3. Posiada zdolność pochłaniania gazów i par, jest odporny na działanie grzybów i substancji chemicznych. Dobrej jakości węgiel drzewny powinien palić się bez wydzielania dymu i bez płomienia (żarzenie). Znajduje liczne zastosowania: w hutnictwie do wytopu szlachetnej stali, w przemyśle chemicznym do produkcji elektrod, cyjanków, węglików i katalizatorów, w lecznictwie (w. medyczny), jako sorbent do oczyszczania ścieków, powietrza, tłuszczów, wody pitnej (filtry) oraz jako węgiel grilowy.

ŹRÓDŁO (AUTOR)

Autor: prof. dr hab. inż. Anna Barszcz

Źródło: Laurow Z. 1997. Produkcja węgla drzewnego w warunkach polowych. Biblioteczka leśniczego. 83.

Publikacje powiązane tematycznie

Barszcz A. 2011. Surowce leśne. Materiały do wykładów. KULiD, UR Kraków.

Głowacki S. 1995. Wybrane materiały do ćwiczeń z ubocznego użytkowania lasu. Wyd. SGGW, Warszawa.