wiatr halny

(meteorologia i klimatologia leśna), wiejący w polskich Karpatach (zwłaszcza w Tatrach) wiatr typu fenowego, ciepły i porywisty, wiejący (po polskiej stronie od południa, a po słowackiej - od północy) od szczytów gór ku dolinom, powstający wskutek różnic ciśnienia (zgodnie z kierunkiem gradientu barycznego), przy ruchu powietrza skierowanym w dół zboczy, gdy powietrze przepływa przez wysoki łańcuch górski. Wiatr halny, wiejący najczęściej w październiku i listopadzie oraz w lutym i marcu, przynosi znaczące zniszczenia i ma negatywny wpływ na samopoczucie ludzi, może też być przyczyną powstawania powodzi i lawin.