wskaźniki rozwinięcia granicy K1 i K2

(ochrona przyrody), dwa wskaźniki stosowane początkowo w limnologii (Choiński 1995), obecnie coraz częściej wykorzystywane w ochronie przyrody do analizowania wielkości efektu brzegowego.
Wskaźnik K1, będący relacją pomiędzy długością granicy a obwodem koła o powierzchni równej powierzchni badanego obiektu, informuje jak bardzo dany obiekt jest zbliżony do kształtu kolistego, który odznacza się najkorzystniejszą relacją długości granicy do powierzchni. Ma to szczególne znaczenie, przy analizie zagrożeń zewnętrznych, zwłaszcza wnikania obcych gatunków (neofityzacja).
Wskaźnik K2 - stanowi iloraz długości granicy i powierzchni obiektu (m/ha). Należy jednak uwzględniać zarówno wskaźniki rozwinięcia granicy jak i udział powierzchniowy strefy buforowej, gdyż małe obiekty, posiadają korzystne wartości wskaźnika K1 (obiekty zbliżone kształtem do koła), mają bardzo duży udział strefy buforowej.

ŹRÓDŁO (AUTOR)

Choiński 1995

Publikacje powiązane tematycznie

Choiński A. 1995. Zarys limnologii fizycznej Polski. Wyd.Nauk.UAM, Poznań.