wydrzyk długosterny

(zoologia leśna,ptaki), (łac. Stercorarius longicaudus, ang. Long-tailed Skua) ptak z rodziny Stercorariidae (wydrzyki), rzędu Charadriiformes (siewkowe). Długość ciała 35-41 (bez wydłużonych sterówek w szacie godowej), rozpiętość skrzydeł 105-112 cm, masa ciała 218-444 g. W szacie godowej ma bardzo długie środkowe sterówki (długości 12-24 cm). W szacie ostatecznej występuje tylko odmiana jasna charakteryzująca się szarym wierzchem ciała skontrastowanym z czarnymi lotkami, brakiem rozjaśnień na lotkach pierwszorzędowych, ale z dwoma białymi stosinami na skrajnych lotkach i przyciemnionym brzuchem. Młode ptaki bardzo zmiennie ubarwione od bardzo jasnych do niemal czarnych. Środkowe sterówki u młodych wystają bardziej niż u wydrzyka ostrosternego, a pokrywy podogonowe i podskrzydłowe są bardziej równomiernie prążkowane. Brak wyraźnego dymorfizmu płciowego. Gniazduje na skandynawskich płaskowyżach i w suchszych partiach tundry. Do Polski zalatuje sporadycznie, spotykany głównie na wybrzeżu. Pożywienie: drobne gryzonie, ptaki, ryby, bezkręgowce, jagody. Gatunek objęty ochroną ścisłą.

ŹRÓDŁO (AUTOR)

Dariusz Graszka - Petrykowski

Publikacje powiązane tematycznie

Aulak W., Rowiński P. 2010. Tablice biologiczne kręgowców. Wydawnictwo SGGW, Warszawa.
Cramp S. (red.) 1977-1994. The Birds of the Western Palearctic. T. I-IX. Oxford University Press, Oxford
Svensson L. 2012. Ptaki. Przewodnik Collinsa. Multico, Warszawa
Tomiałojć L., Stawarczyk S. 2003. Awifauna Polski. Rozmieszczenie, liczebność i zmiany. PTPP „pro Natura”, Wrocław