(zoologia leśna,ptaki), proces, w czasie którego zarodki ptaków uzyskują z ciała rodziców niezbędne do rozwoju ciepło. Temperatura wysiadywania wynosi na ogół około 34 stopnie Celsjusza. Wysiaduje albo wyłącznie samica, albo obie płci. U gatunków wykazujących poliandrię wysiaduje samiec. Wysiadywanie może zaczynać się od pierwszego złożonego jaja (np. sowy, liczne szponiaste), od któregoś ze środkowych jaj (np. większość wróblowych) lub od ostatniego jaja (przede wszystkim zagniazdowniki, np. wiele brodźców, kuraki, gęsi, kaczki). W ostatnim przypadku pisklęta wykluwają się prawie równomiernie, a w pierwszym różnice między rodzeństwem są największe i wynoszą kilka lub więcej dni. Przypuszcza się, że niesynchroniczne wykluwanie się piskląt w lęgu jest przystosowaniem biologicznym do nieregularnego pojawiania się obfitego pokarmu. W latach ubogich karmione są przede wszystkim starsze, silniejsze pisklęta, a młodsze giną. Przy wyrównanych siłach wszystkich piskląt konkurencja w latach głodowych prowadziłaby prawdopodobnie do ginięcia całego lęgu.
ŹRÓDŁO (AUTOR)Busse P. (red.) 1990. Mały słownik zoologiczny. Ptaki. Wiedza Powszechna, Warszawa
Publikacje powiązane tematycznieBusse P. (red.) 1990. Mały słownik zoologiczny. Ptaki. Wiedza Powszechna, Warszawa