(
użytkowanie lasu),
zarastanie ran powstających w procesie pozyskiwania i zrywki drewna, a także przy podkrzesaniu drzew jest wynikiem aktywności kambium; floem i ksylem prawie zawsze narasta intensywniej z boków rany ku jej środkowi; w dolnej części rany zwykle obserwuje się zanik tkanki przyrannej w związku z utrudnionym transportem asymilatów do tej części rany; ogranicza to możliwość gromadzenia się wody na powierzchni rany, której obecność stworzyłaby dogodne warunki rozwoju patogenów; narastające, zawierające garbniki
drewno obejmuje ranę swoją tkanką, obecność suberyny, utworzonej z kwasów hydrotłuszczowych i pochodnych fenylopropanu stanowi skuteczną barierę dla penetracji drewna przez patogeny; możliwe są przypadki rozwoju zdrowej tkanki drzewnej ponad zakażonymi strefami pnia.

ŹRÓDŁO (AUTOR)
Dieter F. Giefing