zarodek

(botanika leśna, anatomia i morfologia roślin), młody zawiązek sporofitu mszaków, paprotników i roślin nasiennych, rozwijający się najczęściej z zapłodnionej komórki jajowej i znajdujący się we wczesnym stadium rozwoju, kiedy jest zależny od materiałów pokarmowych pochodzących z organizmu macierzystego. Dojrzały zarodek u roślin nasiennych zbudowany jest głównie z tkanki merystematycznej, przy czym jest w nim widoczny zasadniczy plan budowy przyszłej rośliny z zawiązkami najważniejszych organów. Składa się z osi zarodkowej i liści zarodkowych, czyli liścieni (w różnej liczbie u nagozalążkowych, dwóch u dwuliściennych i jednego u jednoliściennych). Oś zarodkowa jest zakończona na jednym biegunie merystemem wierzchołkowym korzenia, a na drugim – merystemem wierzchołkowym pędu. Część między zawiązkiem korzenia a miejscem osadzenia liścieni nosi nazwę hipokotylu, natomiast krótki odcinek nadliścieniowy jest określany terminem epikotyl.