zasolenie gleby

(Gleboznawstwo leśne), proces gromadzenia soli łatwo rozpuszczalnych w wodzie. Nadmiar soli w glebach (jeżeli występuje) to w poziomach powierzchniowych. Gromadzenie soli w poziomach powierzchniowych jest powodowane podsiąkiem kapilarnym z wód bogatych w te składniki i odparowywanie w procesie zwanym → ewaporacja. Koncentrację soli w glebie może wzmagać nawożenie solami potasu, a także lokalnie w pobliżu jezdni, gdzie sól sodowa jest stosowana w zimowym utrzymani dróg. Przyrost zasolenia powoduje degradację gleby i roślinności. Zjawisko zasolenia gleb na skalę masową występuje w strefach kuli ziemskiej o przewadze parowania nad opadami. Przykładem takich gleb są → sołonczaki, zwierające dużo soli już od powierzchni gleby. Przykłady udokumentowane takich gleb (→ Gleby Europy, wykaz jednostek głównych), w tym gleb zasolonych ze strefy suchego stepu i półpustyni prezentuje → Muzeum Gleb Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie.

ŹRÓDŁO (AUTOR)

Gleby w środowisku przyrodniczym i krajobrazach Europy. 2013. Praca zbiorowa (red. S. Brożek). Wydawnictwo UR Kraków.

Publikacje powiązane tematycznie

Gleby w środowisku przyrodniczym i krajobrazach Europy. 2013. Praca zbiorowa (red. S. Brożek). Wydawnictwo UR Kraków.