zespół choroby wibracyjnej

(ergonomia w leśnictwie), długotrwałe i powtarzające się działanie drgań mechanicznych na poziomie przekraczającym dopuszczalne wartości wywołuje powstanie zespołu choroby wibracyjnej. Czynnikami sprzyjającymi są: wrażliwość osobnicza narażonego, wielkość powierzchni ciała stykającej się z elementem drgającym, ochłodzenie tkanek (zimno i wilgoć), zmęczenie mięśni, hałas. Choroba ta charakteryzuje się wieloma nieswoistymi objawami wywołanymi w układzie krążenia, w układzie nerwowym, w mięśniach oraz stawach i kościach.Zespół wibracyjny jest podstawowym schorzeniem zawodowym w leśnictwie. Choroba najczęściej występuje między piątym a dziewiątym rokiem pracy przy obsłudze pilarki. Około 60% dotkniętych wymaga orzeczenia inwalidztwa. Liczba inwalidów sięga ok. 0,5% rocznie ogólnej liczby zatrudnionych na stanowiskach operatorów pilarek w leśnictwie (Sowa 1995).Wg danych GUS, ilość zatrudnionych w narażeniu na hałas w latach 2000-2004 (tylko PGL LP, bez sektora prywatnego) przedstawiono na wykresie.