ziołolecznictwo

(uboczne użytkowanie lasu), jest to gałąź medycyny posługująca się ziołami w celu leczenia chorób. Istotą ziołolecznictwa jest gruntowna znajomość zawartych w surowcach leczniczych ciał czynnych i ich oddziaływania na organizm. Historia leczenia ziołami liczy tysiące lat. Według niektórych źródeł szeroko pojmowane ziołolecznictwo jest zaliczane do medycyny niekonwencjonalnej, bazującej na t. zw. lekach galenowych, o prostej postaci, fitoterapia natomiast zajmuje się leczeniem opartym na podstawach naukowych, z zastosowaniem preparatów sporządzanych na bazie roślinnych wyciągów standaryzowanych oraz wyizolowanych z roślin ciał czynnych.

ŹRÓDŁO (AUTOR)

Autor: prof. dr hab. inż. Anna Barszcz

Źródło: Barszcz A. 2011. Surowce leśne. Materiały do wykładów. KULiD, UR Kraków.

Publikacje powiązane tematycznie

Antkowiak L. 1998. Rośliny lecznicze. Wyd. AR, Poznań.       Pajor W.J. 1992. Pierwszy polski słownik ziołolecznictwa. Wyd. Spar, Warszawa.