zmęczenie gleby

(Gleboznawstwo leśne), zjawisko przejawiające się pogorszeniem stanu biologicznego gleby, a także niektórych innych właściwości, skutkującym obniżeniem ich produktywności. Powstaje jako efekt jednostronnego użytkowania, np. przy długotrwałych uprawach monokulturowych. Przyczyną zmęczenia gleby jest rozprzestrzenianie się patogenów i szkodników roślin uprawnych, także bakteriofagów niszczących takie pożyteczne mikroorganizmy symbiotyczne jak np. bakterie Rhizobium wiążące azot atmosferyczny. Zmęczenie gleby łatwo zauważyć w przypadku ciągłej uprawy takich roślin jak: koniczyna (wykoniczynienie), łubin (wyłubinienie), burak (wyburaczenie).

ŹRÓDŁO (AUTOR)

Gleboznawstwo. 2006. Praca zbiorowa pod red. S. Zawadzkiego. PWRiL. Warszawa. wyd. IV.

Publikacje powiązane tematycznie

Gleboznawstwo. 2006. Praca zbiorowa pod red. S. Zawadzkiego. PWRiL. Warszawa. wyd. IV.